مرد ها در چار چوب عشق٬  به وسعت غیر قابل انکاری نا مردند!

برای اثبات کمال نا مردی آنان٬  تنها همین بس که در مقابل قلب ساده و فریب خورده ی یک زن  ٬

احساس می کنند مردند.

  تا  وقتی که قلب زن عاشق نشده  ٬ 

 پست تر از یک سگ ولگرد٬ عاجز تر از یک فقیر و گدا تر از همه ی گدایان سامره.

 پوزه بر خاک و دست تمنا به پیشش  گدایی میکنند

اما وقتی که خیالشان از بابت قلب زن راحت شد  ٬  به یک باره یادشان می افتد که خدا مردشان  آفرید!!


و آنگاه کمال مردانگی را در نهایت نا مردی جست و جو  میکنند...
                            
                                                                                                    دکتر شریعتی