سلام  

یادش بخیر روز اولی که این وبلاگ و ساختم واقعا چه روزای خوبی بود سال 87 .. الان 6 سال گذشته  

دوستای خوبی اومدن و رفتن ... دوستای خیلی خوب و با معرفتی ... اون روزا همه تو وبلاگ بودن از واتس آپ و وایبر و ویچت و .... اینا خبری نبود ... 

از اون همه دوست فقط یه نفر هنوز باهام مونده که در همه حال کنارمه . خیلی دوسش دارم خودش میدونه که خیلی برام عزیزه ... همه جوره هوامو داشته و داره ...  

واقعا چه روزای خوبی بود تو بلاگفا ... الان خلوت شده . منم بعد از مدت ها پست میذارم ..  

تو این روزا منم واقعا برای مرتضی پاشایی عزیز خیلی ناراحت شدم  

واقعا مردونه با بیماریش جنگید ..تا آخرین نفس برا مردم برنامه اجرا کرد. 

تو روزایی که حالش خوب نبود واسه حال ما خوند ...  

خودش میگفت یکی هست ..... آره مرتضی جان اون یکی خودت هستی که تو دلای ما هستی تا همیشه ..  

آره راست میگی جاده یک طرفه ست چون تو رفتی و دیگه بر نمیگردی  

ما موندیم و بغضی که تو آهنگاته ...  

به قول محسن چاووشی مرتضی پاشایی رفت خدا بیامرزش ولی هنوز مرتضی های دیگه ای هستن ( کودکای سرطانی ) که میشه به دادشون برسیم ..  

خدا بیامرزه مرتضی پاشایی عزیز رو ... روحش شاد